Het dialect

Op 10 augustus 1539 legt de ordonnantie van Villers-Cotterêt een eenheidstaal op, namelijk de taal die wordt gespreken in Ile-de-France: de "langue d'oïl". Alle regionale talen worden vanaf dan verworpen als zijnde "dialect". In 1793 beteugelt de wet het gebruik van regionale talen, die als subversief worden beschouwd (ze zouden de priesters en contrarevolutionaire nobelen helpen). In het niet-confessionele onderwijs van de 3e Republiek werden dialect sprekende leerlingen gestraft ... Het woord "chti" of "chtimi" (zoals de inwoners van Noord-Frankrijk worden genoemd) werd tijdens de Eerste Wereldoorlog uitgevonden door "poilu's" (soldaten) die niet van de streek waren. Ze verwezen daarmee naar hun kameraden uit het Noorden, die wel eens de volgende uitdrukkingen gebruikten: "Ch'est ti, ch'est mi"...

Ondanks al deze verboden heeft het dialect de tand des tijds doorstaan en werd het al die tijd levendig gehouden; in heel wat voorstellingen, boeken en zelfs misvieringen worden deze regionale talen nog steeds gebruikt.